Over die afrikaanse sterren; als ik hier s’avonds naar boven staar, is schorpioen het mooiste sterrenbeeld – en het heeft daadwerkelijk iets weg van een schorpioen, in tegenstelling tot een grote beer die eruit ziet als een pan!
Camp Tsavo
Maar dat geheel terzijde. Mijn leven hier begint stilaan vorm aan te nemen. Ik heb een maand voor Camp Tsavo gewerkt, het toeristenkamp hier in Rukinga, waar ik me ontfermde over een bende Engelse hooligans – oh, ik bedoel, vrijwilligers. Hele horden schoolkinderen en schoolverlaters passeren hier voor een weekje combo van vrijwilligerswerk en safari. Ik heb me vooral ontfermd over het bouwen van de ‘tree nursery’ en het bestrijden van een invasieve cactus uit Mexico, Opuntia.
De tree nursery hebben we gisteren afgewerkt; ik ben zo content dat we die helemaal af hebben! We kopen zaden en zaadlingen van boomsoorten die hier vroeger abundant waren, maar vandaag de dag zeldzaam zijn, omdat ze bijna allemaal zijn omgehakt of tot houtskool verbrand. Die soorten gaan we terug uitplanten wanneer ze groot en sterk genoeg zijn om de jaarlijkse droogte te overleven. Dat is na ongeveer een jaar liefde, schaduw en water te krijgen in onze tree nursery.
De Opuntia bestrijden, daar zijn we nog laaaaaaaaaaang niet mee klaar. Ik heb die persoonlijk cactus de oorlog verklaard. Die irritante plant heeft heel veel doornen en is heel moeilijk uit te roeien. Elk kleinste stukje dat ervan valt, groeit uit tot een nieuwe plant. En de Opuntia vruchten zijn dan weer populair bij de bavianen, die zo Opuntia verspreiden. Ik heb er echt al nachtmerries van!
De som van die maand werken was alles wat ik ervan had gehoopt. Lachen met kiddo’s, fijne collega’s, genoeg verantwoordelijkheid en die heerlijke voldoening na een drukke dag. Tis een beetje zoals op kamp zijn :-)!
Het toeristenseizoen is echter kort en ineens is alles stilgevallen. De helpende handen van de kinderen blijven plots weg, de helft van de collega’s vertrekt, maar er blijft wel veel projectwerk...
Next! Het educatieve centrum.
Ondertussen heb ik allerhande plannen gemaakt hoe we het ‘environmental education center’ daar in het toeristenkamp, grondig kunnen herinrichten. Momenteel hangen er grote poster met veel kleine letterkes en lang verlopen informatie. Daar wil ik natuurlijk wel mijn tanden inzetten om het centrum terug stimulerend en interessant te maken. Echt iets voor mij, denk ik!
De komende maanden zal het uitwerken en uitvoeren van die plannen van mij een bezig bijtje maken, (naast het uitvooooeeerig genieten van al het belgische bezoek dat eraankomt in het najaar!)
En als dat educatief centrum klaar is, en tegen dan het research center up and running zal zijn, dan kijk ik terug de wetenschappelijke richting uit, die ik mij (en jullie) voorgehouden had toen ik naar Kenia vertrok...
Swatjes.
Ik geniet enorm van mijn tripjes onder de ‘hemelen van Tsavo’, terwijl ik dooreengeklutst wordt in m’n 20 jaar oude suzuki. Om dan zo op je eentje 2 cheetahs tegen te komen, dat geeft een onbeschrijfelijk ‘kado’gevoel. Lucky me om dat te mogen zien. Ik kijk er enorm naar uit om dit gevoel te delen met bezoekende Swa’tjes!
Onze hond Nata loopt met zo’n lampekap rond haar hoofd omdat ze niet aan haar poot mag komen, die een ontstoken en nu uitgetrokken nagel heeft. Dat zeg ik alleen omdat ik weet hoeveel Roel van hondjes houdt :-)
Tis raar om niet binnen te kunnen springen bij vrienden en familie, als er iets is dat ik mis, is het dat! De dikke knuffels en toevallige avondjes, en al jullie om me heen! De vele pure momenten. Hier wordt veel aan jullie gedacht, en dat voelen jullie vast...
Swat, genoeg geschreven. Alleen dit nog: de website van wildlife works is helemaal vernieuwd. www.wildlifeworks.com. De moeite! En dan weet je ineens waarmee we hier zoal bezig zijn.
Trouwens, iedereen die bij mij op bezoek komt moet toch minstens de CO2emissies van z’n vlucht compenseren, vind ik. En dat kan gemakkelijk via de website van wildlife works! ;)
Zonnen en Gnoetjes uit Maungu
